Τη Ρακέλ τη γνώρισα στο Ινστιτούτο Θερβάντες της Αθήνας το 2022, καθώς συμμετείχα στην παρουσίαση του βιβλίου της “Σκιές του μονόκερου”, που είχε μόλις κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Βακχικόν.
Είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε αρκετά και αμέσως αντιλήφθηκα το πάθος της για τη λογοτεχνία και τη συγγραφή, αλλά και για τον κόσμο της Λατινικής Αμερικής, όπου εκείνη, αν και Ισπανίδα από τη Λα Μάντσα, είχε ζήσει αρκετά χρόνια. Όλα αυτά με συνεπήραν και ήταν ο λόγος που θέλησα να κρατήσω επαφή μαζί της.
Δύο χρόνια μετά, η μοίρα έκανε τα μαγικά της (όπως θα έλεγε η Ρακέλ) και, ενώ βρισκόμουν στη Μαδρίτη, εκείνη παρουσίαζε το τελευταίο της βιβλίο «Η αρχαιολογία του αποχαιρετισμού», για το οποίο μιλούσε συνεχώς και με πολύ πάθος όταν είχαμε γνωριστεί στην Αθήνα.
Και τότε μου ζήτησε να το μεταφράσω!
Χωρίς δεύτερη σκέψη, δέχτηκα!
Ήμουν τόσο χαρούμενη που έδειχνε εμπιστοσύνη σε μένα, που τότε είχα δημοσιευμένη μόνο μία μετάφραση δική μου, και ταυτόχρονα πολύ αγχωμένη για το πώς θα τα καταφέρω.
Κατ' αρχάς έπρεπε να βρούμε εκδοτικό οίκο (αυτό ευτυχώς λύθηκε μετά από λίγους μήνες χάρη στη φιλόξενη στέγη των Εκδόσεων Βακχικόν). Έπειτα ο χρόνος έτρεχε, εγώ είχα δεσμευτεί για άλλες μεταφράσεις, ενώ παράλληλα είχα κι άλλη δουλειά, το βιβλίο όμως για τους Μάγια με περίμενε συνεχώς, ογκώδες και πολύπλοκο, αλλά τόσο συναρπαστικό.
Και σήμερα, βρισκόμενη και πάλι στη Μαδρίτη, αυτό το έργο ολοκληρώθηκε και πήρε το δρόμο του για επιμέλεια και εκτύπωση!
Η χαρά μου είναι απερίγραπτη, η ανυπομονησία μου να το δω τυπωμένο ασυγκράτητη. Στο μεταξύ μετέφρασα άλλα βιβλία, πλέον τα δημοσιευμένα μαζί με αυτά που περιμένουν να εκδοθούν είναι 6. Αλλά αυτό το βιβλίο έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου! Μου χάρισε νοερά ταξίδια που δεν έχω καταφέρει να πραγματοποιήσω: στη μαγική Κούβα, στη ζούγκλα της Τσιάπας του Μεξικού, αλλά και ταξίδια στον χρόνο, στην Ευρώπη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και του Μεσοπολέμου, στην Κούβα των πολιτικών αναταραχών και των επαναστάσεων, στην εποχή της άνθησης της Ανθρωπολογίας και Αρχαιολογίας στο Μεξικό.
